113. Modlitwa matki

113. Modlitwa matki

Ania ze wzruszeniem spogląda na niewielki obraz Matki Bożej Częstochowskiej zawieszony na ścianie jej nowojorskiego mieszkania. Przywołuje on wiele różnych wspomnień, wśród których jest to najważniejsze; pożegnanie z mamą sprzed kilkunastu lat. Wybierała się wtedy w daleką podróż do Stanów Zjednoczonych. Było to bardzo trudne rozstanie. Ania zdawała sobie sprawę, że nie będzie jej łatwo bez najbliższych, a szczególnie bez mamy, którą darzyła szczególną miłością. Mama, pomagając jej w pakowaniu, chciała włożyć jak najwięcej potrzebnych rzeczy. A na koniec, gdy walizki były już zamknięte, zdjęła ze ściany mały obraz Matki Bożej Częstochowskiej i wręczyła córce mówiąc: „Weź ten obrazek ze sobą. Wiele razy modliłam się za was przed obliczem Pani Jasnogórskiej. Niech ten obrazek przypomina ci moją bezgraniczną miłość. Bądź pewna, że codziennie będzie ci towarzyszyć moja modlitwa. Powierzam cię Matce Bożej i wiem, że ona cię nie opuści. Ona będzie ci wskazywać swojego syna Jezusa. Ty także pamiętaj o niej ”.

Przez długie godziny lotu Ania myślała o pożegnaniu z domem, z mamą. Rozmyślania przerwała zapowiedź lądowania. A później wszystko zaczęło toczyć w innym rymie. Kontrola na lotnisku. Spotkanie z siostrą. Radość powitania. Pierwsze ekscytujące dni pobytu w tak ogromnym mieście. Wkrótce zaczęła pracować. W szarości codziennych zajęć często wracała myślami w rodzinne strony. Po pewnym czasie spotkała człowieka, z którym związała się uczuciowo. Związek ten nie trwał długo. Nieuleczalna choroba Marka  a później jego śmierć wpędziły Anię w stany lękowe i depresyjne. Czuła się samotna i zagubiona mimo, że miała wokół siebie życzliwych ludzi. Sięgnęła po alkohol. Przynosiło to chwilową ulgę. Ale po otrzeźwieniu depresja wracała ze zmożoną siłą. Zerwała więzi z najbliższymi. Uważała, że są oni wrogo do niej nastawieni.  Mama nie wiedziała dokładnie co się dzieje z jej córką, ale zapewne matczyne serce przeczuwało, że jej dziecko przechodzi trudne dni. Ania zapomniała także o kościele i jak sama mówi „chciała się upić, o wszystkim zapomnieć i umrzeć”. Alkoholizm coraz bardziej odsuwał ją od ludzi. Aż przyszła pamiętna wigilia. Nie skorzystała wtedy z żadnego zaproszenia do stołu wigilijnego. Upiła się i została we własnym mieszkaniu. Sama w pustym domu w wigilijną noc. Nagle jej ciało i duszę przeszył niespotykany dotąd ogromny ból. W pijackim zamroczeniu spojrzała na obrazek Matki Bożej. Później wspomina, że to było olśnienie, to był cud.  Zrozumiała swoją nędzę. Po raz pierwszy chciała żyć, chciała zmienić swoje życie i podać się kuracji.

Rodzina i przyjaciele pomogli jej powrócić do normalnego życia . Z uśmiechem zadowolenia  Ania mówi, że już od piętnastu miesięcy nie miała w ustach kropli alkoholu. Jest szczęśliwa. Ma wielu przyjaciół. Wierzy, że ten zwrot rozpoczął się w wigilijny wieczór od spojrzenia na obraz Matki Bożej, który kiedyś otrzymała od swojej mamy. Wierzy, że to wytrwała modlitwa matki i wstawiennictwo Maryi dokonały cudu w jej życiu. Na nowo odnalazła Chrystusa. Inaczej teraz przeżywa Mszę św. Jest to dla niej bardzo ważny moment osobistego spotkania z Bogiem. Ofiarnie pomaga tym, którzy, tak jak ona kiedyś, są zagubieni. Na twarzy widać uśmiech szczęścia, gdy mówi o swoim zwycięstwie. Ostatnio w czasie rozmowy telefonicznej z mamą usłyszała: „Aniu jestem z ciebie dumna”. Te słowa brzmią dla niej, jak przepiękna muzyka. „Przyszłam do księdza porozmawiać, bo czuję taką wewnętrzną radość, szczęście, że narodziłam się do nowego życia. Pomoc i modlitwa bliskich, a szczególnie mamy pomogły mi wyrwać się z nałogu i wrócić do Boga.”- powiedziała Ania.


Warning: Use of undefined constant php - assumed 'php' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/platne/serwer16684/public_html/ryszardkoper/wp-content/themes/rkoper/single-przyklad.php on line 86